مور دانه

💡 از خرمن عطای تو هر آفریده یی چون مور دانه برده وانبار ساخته

💡 جامی خیال خال تو با خود به خاک برد چون مور دانه یافت به زیر زمین برد

💡 زآنسان که سوی خویش کشد مور دانه را خط دانه های دل ما چنان کشد

💡 کسی که چشم سعادت ز اختران دارد ز تنگ‌چشمی، از مور دانه می‌طلبد

💡 زان خرمنی که خوشه پروین در او گم است بر مور دانه ای نفشاندن کمال نیست