مناذره

لغت نامه دهخدا

( مناذرة ) مناذرة. [ م َ ذِ رَ ] ( اِخ ) فرزندان منذرند. ( منتهی الارب ). آل و تبار منذر و فرزندان آن. ( ناظم الاطباء ). آل منذر. ملوک حیره. ( از اقرب الموارد ). ملوک لخمی یا ملوک حیره اند که به آل نصر نیز شهرت دارند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به آل نصر و لخم ( ملوک... ) در همین لغت نامه و تاریخ اسلام تألیف فیاض چ 3 صص 36-40 شود.

جمله سازی با مناذره

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 لخمی‌ها یا بنی‌لخم یا مناذره نام دودمانی عرب بود که در روزگار ساسانیان و میان سده‌های سوم تا هفتم میلادی بر حیره فرمان می‌راندند. آن‌ها در آغاز کیش بت‌پرستی داشتند، سپس مسیحی نسطوری شدند و پس از چیرگی مسلمانان دین اسلام را پذیرفتند. لخمی‌ها پیرو ساسانیان بودند.

💡 در تاریخ باستان منطقه، سلسله مناذره نقش بسیار مهمی در میانجی‌گری میان قدرت‌های بزرگ و حفظ تعادل در مرزهای شبه‌جزیره ایفا می‌کردند.

💡 تحلیلگران تاریخ می‌گویند که روابط پیچیده میان مناذره و امپراتوری‌های همسایه، بر سرنوشت سیاسی و اجتماعی آن دوران تأثیرات بسیار عمیقی داشت.

💡 مطالعه آثار مکتوب درباره مناذره، به ما کمک می‌کند تا با فرهنگ و ساختار قدرت در آن دوران تاریخی بسیار پراهمیت بیشتر آشنا شویم.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران