لغت نامه دهخدا
ملایک نفس. [ م َ ی ِ ن َ ف َ ] ( ص مرکب ) که نفسی چون فرشتگان دارد. آنکه نفسی طیب چون فرشتگان دارد:
آدمی نفس و ملایک نفسند
پادشاسار و پیمبرسیرند.خاقانی.
ملایک نفس. [ م َ ی ِ ن َ ف َ ] ( ص مرکب ) که نفسی چون فرشتگان دارد. آنکه نفسی طیب چون فرشتگان دارد:
آدمی نفس و ملایک نفسند
پادشاسار و پیمبرسیرند.خاقانی.
که نفسی چون فرشتگان دارد. آنکه طیب چون فرشتگان دارد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به نزدیک ملایک نفس ما شد به تعلیم اسامی از تو سامی
💡 بنزدیک ملایک نفس ما شد بتعلیم اسامی از تو سامی