مطوس

لغت نامه دهخدا

مطوس. [ م ُ طَوْ وَ ] ( ع ص ) نیک و زیبا از هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || پرطاوسی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). حسن. ( اقرب الموارد ). || مزین. ( اقرب الموارد ).

جمله سازی با مطوس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 ملک بر پشت پران باد پایی چو شاهینی مطوس بر همایی