لغت نامه دهخدا
مردم فکن. [ م َ دُ ف ِ ک َ ] ( نف مرکب ) مردم افکن. قهار. قوی پنجه. غالب:
یکی بود مردانه و تیغزن
سوار سرافراز و مردم فکن.فردوسی.
مردم فکن
فرهنگ فارسی
قوی پنجه
جمله سازی با مردم فکن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 لب می رنگش بی چاشنئی مست کن است چشم بد مستش بی عربده مردم فکن است