مر مکی

مر مکی. [ م ُرْ رِ م َک ْ کی ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی درخت «مُر» و بهترینش آن است که خوشبوی و تلخ و صاف و مایل به سرخی بود. ( از تحفه حکیم مؤمن ). و رجوع به مرمکی ذیل مُرّ شود.

نوعی درخت مر

مُرّ یا مرِّ مَکّی ( به انگلیسی: Myrrh ) نوعی صمغ یا سقز طبیعی است که از تعدادی گونه کوچک درخت خاردار از تیره بلسان استخراج می شود. از مر مکی در طول تاریخ به عنوان عطر، بخور و دارو استفاده می شده است.

💡 چهار شهر در صحرای نگب، که در طول دوره از ۳۰۰ پیش از میلاد تا ۲۰۰ میلادی رونق گرفت: مسیرهای آودات، هالوزا، مامشیت و شیوتا است. به عنوان یک گروه، این شهرهای کویری تجارت سودآور کندر و مر مکی را نشان می‌دهند که از یمن در جنوب عربستان تا بندر غزه در دریای مدیترانه انجام شده‌است. این مسیر در ارتفاع خود شامل شهرها، سیستم‌های آبیاری قنات، قلعه‌ها و کاروانسراها بود که آثار آن هنوز قابل مشاهده است و استفاده از صحرا برای تجارت و کشاورزی را نشان می‌دهد.