محتقر
مترادفها
پست، حقیر، خوار، ناچیز
متضادها
محترم، بزرگ
لغت نامه دهخدا
محتقر. [ م ُ ت َ ق ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتقار. کسی که بنظر خواری و فرومایگی مینگرد. ( ناظم الاطباء ). خرد و کوچک شمرنده کسی را. خرد و خوار شمرنده کسی را. ( آنندراج ).
محتقر. [ م ُ ت َ ق َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از احتقار.پست و فرومایه و کمینه. ( ناظم الاطباء ):
تو مگو کاین مس برون بد محتقر
در دل اکسیر چون گشته ست زر.مولوی.
فرهنگ فارسی
پست و فرومایه و کمینه
جمله سازی با محتقر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تو مگو کین مس برون بد محتقر در دل اکسیر چون گیرد گهر
💡 او هرگز اجازه نداد که رفتار محتقر برخی افراد در محیط کار، اعتماد به نفس و نگرش مثبت او نسبت به تواناییهای شخصیاش خدشهدار شود.
💡 در متون ادبی کلاسیک، نویسندگان اغلب از توصیف شخصیتهای محتقر برای نشان دادن تقابل میان خیر و شر و پیروزی نهایتاً عدالت استفاده میکنند.
💡 نباید به هیچ انسانی، صرفنظر از جایگاه اجتماعی یا سطح تحصیلات، نگاهی محتقر داشت، زیرا ارزش هر انسان در کرامت انسانی او نهفته است.