گهر انداز

لغت نامه دهخدا

گهرانداز. [ گ ُ هََ اَ ] ( نف مرکب ) مخفف گوهرانداز. رجوع به ذیل همین کلمه شود.

فرهنگ فارسی

۱ - ( صفت ) گوهر افشان. ۲ - فرو ریزند. اشک.

جمله سازی با گهر انداز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 آن بحر که موجش گهر انداز آید در سینهٔ عاشقان به صد ناز آید

💡 گفته‌ای در قدم من گهر انداز به چشم اینک از بهر قدمهای تو گوهر دارم