چکل

چکل. [ چ َ ک َ ] ( اِ ) چغل ومطهره چرمین. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به چغل شود.
چکل. [ چ ِ ک ِ ] ( اِخ ) تلفظی دیگر از چگل که نام شهری است در ترکستان. رجوع به چگل شود.

💡 این خوش پسران که اصلشان از چکل است سبحان الله سرشتشان از چه گل است

💡 شیرین سخن و شکر لب و سیم برند یارب که چنین آبحیات از چکل است

💡 از کمان خانه ابروی بت ترک چکل کار درویش من بی سر و پا بگشاید

💡 یکزمان غیبت دل از بر آنماه چکل نیست ممکن مگر از جانش ضمانی بدهد

💡 همه راکشت به تیغ مژه آن ترک چکل هیچکس را ندهد آن بت قتال قصاص