پنجه پایه

پنجه پایه. [ پ َ ج َه ْ ی َ/ ی ِ ] ( اِ مرکب ) پنجاه پایه. پنجاه پله:
بی بَدَل صدری ورای تو بَدل داند زدن
تخت پنجه پایه بر اعدا به چاه شست باز.سوزنی.که خواند تخته عصیان تو که درنفتاد
ز تخت پنجه پایه به چاه پنجه باز.سوزنی.

( صفت ) پنجاه پله پنجاه پایه.

💡 گر بود بر تخت پنجه پایه جای حاسدش باشد او را تحت پنجه پایه چاه شصت باز

💡 حاش لله گر بود در چاه جای ناصحش شصت بازی چاه دارد تخت پنجه پایه باز

💡 که خواند تخته عصیان تو که درنفتاد ز تخت پنجه پایه بچاه پنجه باز