وجه امری

{imperative mood} [زبان شناسی] وجهی از فعل که برای بیان درخواست و دستور دادن به کار می رود

وجهی از فعل که برای بیان درخواست و دستور دادن به کار می‌رود.

💡 در مقابل، معلمان زن و مرد مهدکودک از زبانی استفاده کردند که هم از نظر کمی و هم از نظر کیفی مشابه بود و هر دو بر گفت‌وگو مبتنی بر زمان حال و نیازهای فوری کودکان تمرکز داشتند. تفاوت‌ها شامل این بود که معلمان مرد بیشتر از معلمان زن بچه‌ها را با نام خطاب می‌کردند و وجه امری بیشتری استفاده می‌کردند.