هینوم
لغت نامه دهخدا
هینوم. [ هََ] ( ع اِ ) هینام. سخنی که فهمیده نشود. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رجوع به هینام شود.
جمله سازی با هینوم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تاپهت (عبری توراتی: תֹּפֶת) مکانی در اورشلیم در دره هینوم (جهنم‌دره) است، جایی که عبادت‌کنندگان در مراسمی شامل «گذراندن کودک از میان آتش»، به احتمال زیاد قربانی کودک، شرکت می‌کردند.
💡 و بدین‌سان، شادی ناگهان به هراس انجامید، و زیباترین زشت‌ترین شد، همانگونه که هینوم شد جهنا.
