لغت نامه دهخدا
هشت گوشه. [ هََ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب )مثمن و آنچه دارای هشت گوشه باشد. ( ناظم الاطباء ).
هشت گوشه. [ هََ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب )مثمن و آنچه دارای هشت گوشه باشد. ( ناظم الاطباء ).
(اسم ) ۱- دارای هشت زاویه مثمن. ۲- کثیرالاضلاعی که دارای هشت ضلع وزاویه باشد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 معمولاً هر آتشکده هشت درگاه و چند اتاق هشت گوشه داشته و آتشدان در وسط بنا واقع بوده و پیوسته آتش مقدس در آن میسوخته.
💡 برای مثال، برجهای ساعتی شکلی که در اسپانیا کشف شدهاست و مربوط به هزاره اول میلاد است، از منشأ تمدن فینیقیها و آفریقاییها مشتق شدهاست و برجهای هشت گوشه رومیها که برای حفاظت از کاخها و قلعهها مورد استفاده قرار میگرفتهاست، مربوط به حدود سال سیصد میلادی است.