هزار دوست
کلمه «هزار دوست» به کسی گفته می‌شود که با همه به راحتی ارتباط برقرار می‌کند و در هر جمعی دوستان زیادی دارد. چنین فردی معمولاً خوش‌برخورد و مهربان است و دیگران را به خود جذب می‌کند. او توانایی پیدا کردن دوست جدید را به‌طور مداوم دارد و با افراد مختلف به آسانی انس می‌گیرد. این ویژگی نشان می‌دهد که او اجتماعی و برون‌گرا است و همیشه در محیط‌های جدید دوستان تازه پیدا می‌کند. با این حال، ممکن است روابطش با دیگران چندان پایدار نباشد و به راحتی تغییر کند. در ادبیات فارسی، این صفت گاهی برای فردی به کار رفته که دلش زود با دیگران گرم می‌شود و ممکن است پایبندی عمیق نداشته باشد. به‌طور کلی، هزار دوست نماد انعطاف‌پذیری در ارتباط با دیگران و توانایی دوست‌یابی سریع است. این ویژگی هم می‌تواند مثبت باشد و هم نیازمند دقت در انتخاب دوستان نزدیک است.
لغت نامه دهخدا
هزاردوست. [ هََ / هَِ ] ( ص مرکب ) هرجایی. آنکه هر روز دوست تازه گیرد:
معشوق هزاردوست را دل ندهی
ور میدهی آن دل به جدایی بنهی.سعدی.
فرهنگ فارسی
هر جایی آنکه هر روز دوست تازه گیرد
جمله سازی با هزار دوست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شیخ گفت هزار دوست اندک بود و یک دشمن بسیار بود.
💡 به جای من، تو اگر صد هزار دوست گزیدی به دوستی که بجای تو دیگری نگزیدم
💡 بُود بجای منت صد هزار دوست ولیکن بدوستی که مرا هیچکس بجای تو نبود
💡 معشوق هزار دوست را دل ندهی ور میدهی آن دل به جدایی بنهی
💡 ننوازدم کسی ز هزاران هزار دوست چنگ شکسته را ننوازند بی گمان
💡 او معتقد بود که داشتن یک دوست واقعی بسیار ارزشمندتر از داشتن هزار دوست سطحی و گذری در دنیای پر از تظاهر امروز است.
💡 در دوران جوانی، او با روحیه‌ای باز و صمیمی با همه معاشرت می‌کرد و به سرعت هزار دوست در میان هم‌کلاسی‌های خود پیدا کرد.
💡 بزرگترین دارایی یک انسان در دوران پیری، نه ثروت و مال، بلکه داشتن هزار دوست وفادار و خانواده‌ای گرم و پر از محبت است.
