لغت نامه دهخدا
هاتر. [ ت ِ ] ( ع ص ) کسی که پرده ناموس دیگری بدرد. ( از اقرب الموارد ). || آنکه از پیری بی خرد گردد. ( از منتهی الارب ). ج، هاترون، و هَتَره. || هتر هاتر، مبالغه است. اوس بن حجر راست: «یراجع هِتراً من تماضر هاترا»؛ ای یعود الی ان یهذی بذکرها. ( از اقرب الموارد ).