لغت نامه دهخدا
ناهمایون. [ هَُ ] ( ص مرکب ) شوم. نامبارک. در بیت زیر مجازاً زشت. ناپسند:
سخن کز دهن ناهمایون جهد
چو ماری است کز خانه بیرون جهد.بوشکور.
ناهمایون
جمله سازی با ناهمایون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گلم ز کف شد و خارم نشست در پهلو ببین چها به من این نجم ناهمایون کرد