مه باد

اسم: مه باد (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: mahbad) (فارسی: مَهباد) (انگلیسی: mahbad)
معنی: نام یکی از سرداران هخامنشی، مرکب از مه ( بزرگ ) + یاد ( بد، پسوند اتصاف )

{fog wind} [علوم جَوّ] باد مرطوب شرقی که از روی کوه های آند در شرق دریاچۀ تی تی کاکا عبور می کند و در غرب کوه ها به صورت تندوزۀ سخت نزول می کند متـ. اَبرباد nebelwind

💡 از کن اول برآرد شعبده استاد فکر وز پی آخر درآرد تیر مه باد صبا

💡 نگاری چون مرا دارد همی چون مهر و مه عریان که چون من مهر و مه باد از لباس نور عریانش

💡 سال و مه باد از نَوالت بندگان را آب و نان روز و شب باد از قبولت بندگان را جاه و آب

💡 وربه دی مه باد جودش بگذرد بر کوه ودشت خار خشک و سنگ خارا لاله بیرون آورد