مشک افشانی

مشک افشانی. [ م ُ / م ِ اَ ] ( حامص مرکب ) مشک بیزی. مشک پراکنی. عطرپاشی:
کار زلف توست مشک افشانی عالم ولی
مصلحت را تهمتی بر نافه چین بسته اند.حافظ.

۱. افشاندن مشک.
۲. [مجاز] خوش بو کردن محیط.

۱ - افشاندن مشک مشک پراکنی ۲ - معطر بودن.

💡 ز مشک افشانی باد طرب‌ناک عبیرآمیز گشته نافهٔ خاک

💡 بر قمر قاعدهٔ زلف تو مشک افشانی ست در شکر شیوهٔ خطّ توعبیر آمیزی ست

💡 مسلسل زلف سنبل عنبرین بوی ز مشک افشانی باد وزان شد

💡 این خاک که همچو مشک خوشبوست از مشک افشانی دامن اوست