قصد تمییز

[ویکی فقه] قصد تمییز به التفات به عنوان مامورٌ به برای تمییز دو عمل مشابه اطلاق می شود.
تمییز، در لغت به معنای جدا کردن و مشخص نمودن، و در اصطلاح، به معنای ادای عبادت با التفات به عنوان مامورٌبه است.قصد تمییز، عبارت است از قصد جدا کردن دو عمل مشابه از نظر هیئت و شکل، از راه توجه به عنوان آنها هنگام امتثال؛ برای مثال، نماز ظهر و عصر از هر نظر مشابه هم می باشد؛ یعنی هر دو واجب و چهار رکعتی است و قصد تمییز، در این جا یعنی به جاآوردن چهار رکعت نماز واجب، به قصد ظهر فقط یا به قصد عصر فقط.
جایگاه بحث
قصد تمییز، در جایی شرط است که واجب از عناوین قصدی باشد؛ یعنی انطباق عنوان واجب بر معنون آن، بر قصد عنوان مامورٌبه متوقف باشد، از آن رو که صورت عمل در خارج، بین این عنوان مامورٌبه و عناوین دیگر مشترک است؛ یعنی عنوان بر یکی از آن دو، به تنهایی صدق نمی کند، مگر با آوردن قصد مامورٌبه یا قصد تعیین.

💡 هر دو طرف جنگ از سوی سازمان‌های بین‌المللی متهم به کوتاهی در تمییز اهداف نظامی و غیرنظامی و جنایت علیه بشریت شدند. طی این جنگ اسرائیل بمب‌های فسفری و بمب‌های خوشه‌ای نیز به کار برده‌است. قابل ذکر است اسرائیل پروتکل‌های الحاقی کنوانسیون ۱۹۴۹ ژنو را امضا نکرده‌است. این کنوانسیون، حملاتی را که به همه افراد صدمه بزند ممنوع کرده‌است.

💡 یکی از تجربیات مصرف ال‌اس‌دی ممکن است بحران مرگ باشد. آلنیس سه مرحله را در این نوع تجربه تمییز می‌دهد:

💡 موج گوهر بی‌تامل قابل تمییز نیست مصرع ما را به چندین سکته موزون‌کرده‌اند

💡 عقلست که تمییز کند نیک و بد از هم او نیز در این کار بانکار نباشد

💡 از عقل و فرق بین همه را جان پاک فرد پوشیده جمله چشم ز تمییز سرخ و زرد

💡 3. فصل؛ کلّی ذاتی است که یک نوع را از سایر انواع داخل در یک جنس متمایز می‌کند، مانند ناطق که در جنس حیوان موجب تمییز انسان از سایر انواع حیوان است.