فوطه پوش

فوطه پوش. [ طَ / طِ ] ( نف مرکب ) فوطه پوشنده.آنکه فوطه پوشد. آنکه فوطه به تن دارد:
هر درختی چو فوطه پوش بتی است
بر زمین اندرون کشان دامن.فرخی.

💡 فتوی دهد بخون سران دهر فوطه پوش چون از غبار رزم برافکنده طیلسان

💡 من زاهد فوطه پوش چون دانم بود چون یار مرا قلندری میخواهد

💡 ما فوطه و فوطه پوش دیدیم تسبیح مراییان شنیدیم

💡 در فوطه بتا خمش ازین به باید عاشق کش فوطه پوش نیکو ناید