فلک وار

فلک وار. [ ف َ ل َ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) مانند فلک. به روش فلک. به شیوه فلک:
فلک وار می شد سری پرشکوه
گهی سوی صحرا گهی سوی کوه.نظامی.در قامت خویش بین فلک وار
پس قیمت خویشتن نگه دار.نظامی.فلک وار با هرکه بندد کمر
بر آب افکند چون زمینش سپر.نظامی.

مانند فلک بروش فلک

💡 زهرای دوم رابعه ی ثانیه کز قدر پیدای نهان است فلک وار و ملک سان

💡 سالها چون فلک بسر گشتم تا فلک وار به دیده‌ور گشتم

💡 با مشت خاک من چه کند آتشین میی کآورد در سماع فلک وار شیشه را

💡 سالها چون فلک به سرگشتم تا فلک وار دیده ور گشتم

💡 چو در خون، زار میگردم فلک وار چرا آخر نمیسوزم بیکبار

💡 چو دوری چند گردان شد فلک وار برآمد ناله از مستان بیکبار