لغت نامه دهخدا
فلک نشین. [ ف َ ل َ ن ِ ] ( نف مرکب ) فلک سیر. فلک محل. فلک مرتبت. فلک مقدار. فلک پایه:
خود را چو ستوده ای نکوهد
عیسی فلک نشین شمارش.خاقانی.
فلک نشین. [ ف َ ل َ ن ِ ] ( نف مرکب ) فلک سیر. فلک محل. فلک مرتبت. فلک مقدار. فلک پایه:
خود را چو ستوده ای نکوهد
عیسی فلک نشین شمارش.خاقانی.
فلک سیر. فلک مرتبت
💡 خود را چو ستودهای نکوهد عیسی فلک نشین شمارش
💡 بندیش که بر زمین نهای آن که تویی واجرام فلک نشین نهای آن که تویی
💡 صاحبقران مبارز دین صفدر عجم شاه فلک نشین و امیر ملک نشان