لغت نامه دهخدا
فضاحی. [ ف َض ْ ضا ] ( حامص ) در تداول فارسی زبانان، رسوایی. رسوا کردن دیگران. ( یادداشت مؤلف ).
فضاحی. [ ف َض ْ ضا ] ( حامص ) در تداول فارسی زبانان، رسوایی. رسوا کردن دیگران. ( یادداشت مؤلف ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به دالان پای رسوائی نهادند به یاران باب فضاحی گشادند