فرهنگ ناشنوایان

{Deaf culture} [شنوایی شناسی] زبان و آداب و رسوم و باورهای مشترک جامعۀ ناشنوایان (Deaf community ) پیش زبانی که خرده فرهنگی مستقل محسوب می شود

زبان و آداب و رسوم و باورهای مشترک جامعۀ ناشنوایان (Deaf community) پیش‌زبانی که خرده‌فرهنگی مستقل محسوب می‌شود.

💡 زبان علائم استاندارد شده از قرن ۱۷ در اسپانیا و ایتالیا و از قرن ۱۸ در فرانسه برای آموزش ناشنوایان استفاده می‌شود. زبان اشاره قدیمی فرانسوی توسعه یافته بود و در پاریس چارلز میشل در مدرسه اش برای افراد ناشنوا استفاده می‌کرد. این زبان‌ها همیشه بعد از زبان اشاره طبیعی در حال حاضر توسط فرهنگ ناشنوایان در مناطق اصلی شان مورد استفاده بوده و اغلب با ترکیب مواردی برای نشان دادن زبان گرامر زبان‌های محلی صحبت شان مدل سازی شده بود.