لغت نامه دهخدا
فرزق. [ ف ِ رِ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بالاولایت بخش حومه شهرستان تربت حیدریه، واقع در سه هزارگزی شمال تربت حیدریه و دوهزارگزی خاور شوسه عمومی تربت حیدریه به مشهد.ناحیه ای است جلگه ای، معتدل و دارای 1199 تن سکنه. از قنات مشروب میشود. محصولاتش غلات و بنشن است. اهالی به کشاورزی و گله داری و کرباس بافی گذران میکنند. راه اتومبیل رو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
