یحیی افندی. [ ی َح ْ یا اَ ف َ ] ( اِخ ) ابن زکریابن بیرام، شیخ الاسلام و مفتی در ارومیه در روزگار خود و ترک نژادی معرب بود. در استانبول به سال 999 هَ.ق. به دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد و به حکومت مصر وبروسة و ادرنه و استانبول رسید و به سال 1053 هَ. ق. در روم ایلی درگذشت. به عربی شعر میسرود. ( از اعلام زرکلی ). او راست: 1- تلخیص همایون نامه. 2- دیوانی به ترکی. 3- شرح منظوم بر فرائض فیضی. 4- گردآوری فتاوی شیخ الاسلام عبدالجلیل بن مصطفی. ( یادداشت مؤلف ).
یَحْیی اَفَنْدی (استانبول ۹۹۹ـ۱۰۵۳ق)
شاعر، مترجم و شیخ الاسلام عثمانی. در استانبول تحصیلاتش را به پایان رسانید و قاضی شام و پس از آن قاضی مصر شد. چندی نیز قاضی بورسه، ادرنه و استانبول بود. سلطان مراد چهارم عثمانی را در لشکرکشی به بغداد همراهی کرد. اشعاری در مدح سلطان سرود. به عربی و ترکی شعر می سرود. محمد نرگسی منشآت خود را به یحیی افندی اتحاف کرده است. از آثارش: شرح منظومۀ فرائض محسن قیصری؛ فتاوی یحیی؛ تخمیس قصیدۀ برده؛ دیوان اشعار ترکی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حبی خاتون که با نام عایشه متولد شد، دوران کودکی خود را در شهر آماسیا گذراند. او دختر شیخ آقشمسالدین و نوهٔ شیخ یحیی افندی بشیکتاشی بود. او بسیار تحصیل کرده بود، زبان عربی میدانست و در شعر و شاعری تفحص کرده بود.
