چرخ ستمکار
لغت نامه دهخدا
چرخ ستمکار. [ چ َ خ ِس ِ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ). کنایه از آسمان و فلک بیدادگر. || بخت. || بخت بد.سرنوشت بد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به چرغ غدار شود.
فرهنگ فارسی
کنایه از آسمان و فلک بیدادگر یا بخت بد ٠
جمله سازی با چرخ ستمکار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بود مرادم که زود شب بشود روز وصل کی به مراد کسی چرخ ستمکار رفت
💡 یا مرتضی علی به شهیدان روا مدار ظلمی چنین که چرخ ستمکار کرده است
💡 عجب نباشد ار از طبع تو تغییر یافت مزاج چرخ ستمکار و طبع عالم لوم
💡 عارف از چرخ ستمکار ندارد پروا مست در حلقه زنجیر عسس می رقصد
💡 گر نیستی ز داد تو عالم شدی خراب با این ستم که چرخ ستمکار میکند
💡 دیدی چه کرد چرخ ستمکار و اخترش نامش مبر چه چرخ مه چرخ و مه اخترش
💡 در داستانهای کلاسیک ادبیات، اغلب از استعاره چرخ ستمکار برای توصیف سرنوشت بیرحمی استفاده میشود که زندگی انسانهای بیگناه را به بازی میگیرد و آنها را رنج میکشاند.
💡 شاعر بزرگ در اشعار خود با استفاده از مفهوم چرخ ستمکار، به بیعدالتیهای موجود در جامعه و تغییرات ناگهانی قدرت که زندگی مردم را دگرگون میکند اشاره کرده است.
💡 وقتی میگوییم چرخ ستمکار در حال چرخش است، منظورمان این است که عدالت در این جهان گاهی با تأخیر یا به شکلی ناعادلانه اجرا میشود.