چرخ خورده

چرخ خورده. [ چ َ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آنچه یا آنکه بدور خود چرخ خورده باشد. || گردنده. ( ناظم الاطباء ).

آنچه یا آنکه بدور خود چرخ خورده باشد ٠

💡 از یسار تو دهر برده یسار به یمین تو چرخ خورده یمین

💡 با چرخ خورده سوگند خنگش به‌گاه پویه با باد کرده پیوند رخشش به‌ گاه جولان

💡 من نه آنم که خورم بار دگر بازی چرخ خورده ام زین قفس تنگ فشاری که مپرس

💡 گر چرخ خورده کار بگردد هزار قرن هرگز چنان بزرگی در چنگ نایدش