پوشیده حال

پوشیده حال. [ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) که احوال او مخفی است. که احوالش آشکارا نیست. نهان. مخفی. ناپیدا.

کسی که حالش پوشیده و پنهان است و کسی بر احوالش آگاه نیست.

( صفت ) آنکه احوال او مخفی است آنکه احوالش آشکارا نیست نهان مخفی.

💡 منت درمان ز بی دردان کشیدن مشکل است از طبیبان می کنم پوشیده حال خویشتن

💡 کوتاهی حیات ز اظهار زندگی است زان خضر دیر ماند که پوشیده حال شد

💡 آفت کم است مردم پوشیده حال را صائب برون میار سر از زیر بال خویش

💡 بگرو کرده ام که بی برگم وز تو پوشیده حال مضطر نیست

💡 بی پرده شد چو گنج به تاراج می رود شهرت بلاست مردم پوشیده حال را

💡 نیست پوشیده حال بنده تو را که تنش چون زغم بفرسوده ست