پر غمزه

عبارت «پر غمزه» در فارسی به معنای دارای غمزه فراوان، نازآلود و دلربا است؛ یعنی کسی که دارای ناز و عشوه فراوان، دلربا و فریبنده با نگاه و رفتار لطیف می‌باشد. «غمزه» به حرکات ظریف چشم و نگاه اشاره دارد که نشانه ناز، عشوه و دلربایی است. وقتی گفته می‌شود کسی «پر غمزه» است، منظور آن است که نگاه و رفتار او سرشار از ناز و اشارت‌های عاشقانه می‌باشد. این تعبیر بیشتر در ادبیات کلاسیک و شعر فارسی به کار رفته است. «پر غمزه» معمولاً برای توصیف معشوق یا چهره‌ای فریبنده و جذاب استفاده می‌شود. این واژه بار معنایی زیباشناسانه و شاعرانه دارد و با لطافت احساس همراه است. در اشعار، «پر غمزه» نشانه قدرت تأثیر نگاه بر دل عاشق است.