«پر روزی» واژهای در زبان فارسی است که برای توصیف فردی به کار میرود که دارای روزی فراوان، نعمت زیاد و وضعیت معیشتی مناسب است. این کلمه بیشتر در گفتار و نوشتار عامیانه و ادبی استفاده میشود و بار معنایی مثبت دارد و نشانه خوشاقبالی و برکت در زندگی است. فرد پر روزی معمولاً کسی تلقی میشود که در کار و زندگی خود با گشایش، فراوانی و کمبود کمتر روبهرو است. در فرهنگ ایرانی، پر روزی بودن اغلب به لطف الهی، تلاش شخصی و نیت پاک نسبت داده میشود و مفهومی معنوی نیز در خود دارد. این واژه تنها به ثروت مالی محدود نمیشود، بلکه میتواند شامل سلامت، آرامش، موفقیت و نعمتهای غیرمادی نیز باشد. در متون کهن و گفتار روزمره، «پر روزی» گاهی برای دعا و آرزوی خیر به کار میرود، مانند آرزوی برکت و فراوانی برای دیگران. استفاده از این واژه حس امید، رضایت و نگاه مثبت به زندگی را منتقل میکند و نشاندهنده دیدگاهی خوشبینانه است.
پر روزی
لغت نامه دهخدا
پرروزی. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) آدمیی پرروزی؛ گشاده روزی. مغضور. مغضر. مقابل کم روزی.
فرهنگ فارسی
( صفت ) گشاده روزی گشاده رزق مقابل کم روزی.
جمله سازی با پر روزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دیده ی آن مور کایام بهار می برآرد بال و پر روزی سه چار