کتاب مجموعهمقالات، اثر حکیم و عارف فرزانه علامه حسنزاده آملی، مجموعهای است که مقالات ایشان را برای سمینارهای گوناگون علمی در بر میگیرد. این کتاب مشتمل بر هشت مقاله است که هر یک در حوزههای عمیق عقلی و عرفانی به رشته تحریر درآمدهاند. یکی از مقالات این مجموعه، با موضوع «بُعد عرفانی علامه طباطبایی» نگاشته شده است. این مقاله به مناسبت سالگرد آن عارف کامل، برای سمینار کازرون به زبان فارسی تدوین شده است. در این نوشتار، علامه طباطبایی در زمرۀ «اوتاد» و «ابدال» دانسته شدهاند که هم در عرفان نظری و هم در عرفان عملی به مراتب عالی کمال و فعلیت رسیده بودند. ایشان از تربیتیافتگان مکتب عرفانی مرحوم حاج سیدعلی قاضی بودند و در ارائهی برهان برای مباحث عرفانی نیز مهارتی ویژه داشتند. علامه طباطبایی در سلوک عملی و مراقبتهای نفسانی سهمی بسزا داشتند؛ مراقبتهای ایشان شگفتانگیز و دقیق بود و بهطور مستمر مواظب احوال، اوقات و اوضاع باطنی خویش بودند. خود فرمودهاند: «هرگاه در روز مراقبت من قویتر باشد، مشاهدات شبانهام زلالتر، صافیتر و روشنتر خواهد بود.»
مقالهای دیگر با عنوان «ولایت تکوینی» نیز در این مجموعه وجود دارد که به مناسبت نخستین سالگرد علامه طباطبایی برای مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی تهران نوشته شده است. به باور علامه حسنزاده آملی، انسان از چنان قابلیت و لیاقتی برخوردار است که اگر نهال وجودش را به دست مربیان کامل و مکمل بسپارد و دستورالعمل های باغبان دین و انسانساز را در متن زندگی و وجود خویش پیاده کند، به عروج وجودی و اشتداد روحی دست مییابد تا آنجا که به مقام ولایت تکوینی نائل میشود. در این مقام، ماده کائنات تحت اراده او قرار میگیرد و موجودات عالم، همچون اطاعت اعضا و جوارح از انسان، فرمانبردار او میشوند. انسان کامل، غایت حرکت جَسمیه و اِبداعیه، و کمال عالم کیان و غرض آفرینش است. او جامع میان مظهریت ذات مطلقه و مظهریت اسماء و صفات و افعال الهی است.