لغت نامه دهخدا
ماسینیون. [ نی ُ ] ( اِخ ) لویی. خاورشناس فرانسوی ( 1883-1962م ). وی به درجه دکتری در ادبیات رسید و استاد «کلژدوفرانس » و «مدرسه ٔتتبعات عالیه » و رئیس «مؤسسه تتبعات ایرانی » گردید و به عضویت فرهنگستان علوم اتحاد جماهیر شوروی وفرهنگستانهای سوئد، دانمارک، اسپانیا، هلند، بلژیک،افغانستان و ایران ( عضو وابسته ) انتخاب شد. ماسینیون در انجمنهای خاورشناسی بسیاری از کشورها مانند «انجمن سلطنتی آسیایی » انگلستان، «انجمن خاورشناسان » آلمان و «انجمن شرقی امریکایی » نیز به عضویت پذیرفته گردید. تألیفات مهم او درباره تاریخ و هنر و ادبیات شرق عبارتند از: «حلاج »، «تصوف از جنبه فلسفه مابعد طبیعی »، «چاپ دیوان حلاج « »اصناف و طبقات مراکش »، «نیاش ابراهیم در سدوم »، «شهر اموات در قاهره » و «مباهله مدینه و تقدیس فاطمه ع ». ( فرهنگ فارسی معین ).