ناپاک مرد

ناپاک مرد. [ م َ ] ( ص مرکب ) طالح. بدکردار. مقابل پاکمرد به معنی صالح:
خروشید گرسیوزآنگه به درد
که ای خویش نشناس ناپاکمرد.فردوسی.فرستاده را گفت رو باز گرد
بگویش که ای خیره ناپاکمرد.فردوسی.از آن روزبانان ناپاکمرد
تنی چند روزی بدو باز خورد.فردوسی.

طالح. بدکردار

💡 همان پیر دستور ناپاک مرد که او نیز ما را زهم دور کرد

💡 برآشفت از آن گفته ناپاک مرد ابا تیغ برنامجو حمله کرد

💡 چو بشنید گفتار ناپاک مرد دل حق پرستش در آمد به درد

💡 از آن روزبانان ناپاک مرد تنی چند روزی بدو باز خورد