یاقوت پر

یاقوت پر. [ پ َ ] ( ص مرکب ) دارای پر یاقوتین.
- مرغ یاقوت پر؛ کنایه از آتش است.

دارای پر یاقوتین

💡 سورث به چه ماند به یکی حقه یاقوت کان حقهٔ یاقوت پر از مشک تتارست

💡 صد طعنه زند خاک تو بر حقّه ی یاقوت پر خون بسی اندر تو ز دُرج دهن استی

💡 لعل لب دلجوی تو دُرجیست گهر پوش یا حقه یاقوت پر از لؤلؤ لالا

💡 تا بدیدم شکرین یاقوت پر لؤلؤی او لؤلؤ از دو جزع من بر کهربا دارد گذر

💡 وانکه جان در تن به یاد لعل اوست پیش آن یاقوت پر لؤلؤ بگو