ناشزه به معنای زنی است که از نظر اخلاقی و اجتماعی به رفتارهای نامناسب و غیرقابل قبول روی میآورد. این واژه به طور عمده در متون دینی و فرهنگی به کار میرود و به زنانی اشاره دارد که به دلایل مختلف، از جمله عدم رعایت ارزشهای خانوادگی و اجتماعی، دچار انحرافاتی در رفتار و کردار خود میشوند. در جوامع مختلف، رفتار ناشزه ممکن است به عنوان یک معضل اجتماعی تلقی شود و پیامدهای منفی برای فرد و جامعه به همراه داشته باشد. این نوع رفتار میتواند ناشی از عوامل متعددی باشد، از جمله فشارهای اجتماعی، کمبود آموزش و پرورش مناسب، و یا نداشتن حمایتهای عاطفی و اجتماعی. در بسیاری از فرهنگها، خانوادهها نقش مهمی در شکلگیری شخصیت و رفتار فرد ایفا میکنند و در صورتی که فرد از حمایت و راهنمایی لازم برخوردار نباشد، احتمال انحرافات رفتاری افزایش مییابد. به همین دلیل، ارتقاء آگاهی اجتماعی و تربیت صحیح در خانوادهها میتواند به پیشگیری از بروز چنین رفتارهایی کمک کند. در نهایت، برخورد با پدیده ناشزه باید با درک و همدلی همراه باشد و به جای قضاوتهای سریع، به ریشههای اجتماعی و فرهنگی آن پرداخته شود تا بتوان راهکارهای مؤثری برای بهبود وضعیت ارائه داد.
ناشزه
لغت نامه دهخدا
( ناشزة ) ناشزة.[ ش ِ زَ ] ( ع ص ) لحمة ناشزة؛ گوشت برآمده بر جسم. ( از اقرب الموارد ). تأنیث ناشز است. رجوع به ناشز شود. || زنی که از اطاعت شرعی مرد بیرون رود، در آن صورت حق نفقه و کسوة ندارد. ( فرهنگ نظام ). زن سرکش که امتناع از شوهر خود کند و به وی دست ندهد.( ناظم الاطباء ). در اصطلاح فقهاء زنی است که از اطاعت شوهر خود سرپیچی کند و همچنان که زن ناشزه باشد گاه باشد که نشوز از شوی پدید گردد چنانکه حقوق زن را نپردازد. ( از شرایع الاسلام ) ( کشاف اصطلاحات الفنون ). زن ناسازگار. زن س-رک-ش. زن نافرمان. زن ن-اس-ازوار.
فرهنگ عمید
زنی که اطاعت شوهر خود نکند و ناسازگاری و بدرفتاری کند.
فرهنگ فارسی
زنی که اطاعت شوهرخورانکند، ناسازگاری
لحمه ناشزه گوشت بر آمده بر جسم تانیث ناشز است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] هر گاه زن بدون داشتن عذر از شوهر تمکین ننمود و خود را تسلیم وی نکرد، ناشزه خواهد شد.
جابری عرب لو، محسن، فرهنگ فقه اصطلاحات اسلامی، ص۱۷۲.
