نفس پرست

مترادف‌ها

خودپرست، خودخواه

لغت نامه دهخدا

نفس پرست. [ ن َ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) هوسباره. شهوت باره.که متابعت هوای نفس کند. که مطیع نفس اماره باشد.

فرهنگ عمید

۱. آن که خود را دوست دارد.
۲. کسی که به میل هوا وهوس خود رفتار کند.

جمله سازی با نفس پرست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 دانی که پاسبان حضرت کیست؟ غلام صفت قهر است که قَدْ اَلف دارد که ابلیس است. در پیش آید، و باشد که راه برایشان بزند تا آن بیچارگان در عالم نفی «لا» بمانند و هوا پرستند و نفس پرست باشند، «أَفَرَأَیتَ مَنِ اتَّخذَ إِلهَهُ هواهُ» همین معنی دارد. مگر که این معنی نشنیده‬ای؟ بگوش هوش بشنو:

💡 تا پاک نگردد دل این نفس پرست دستم ندهد بر سر کوی تو نشست

💡 بناله گفتند ای سفلکان نفس پرست بگریه گفتند ای جاهلان دون پرور

💡 نعمت عشق حرام است بر آن نفس پرست که کشد بار غم دوست به اندوه ناکی

💡 گاهی از کسب شدی نفس پرست گشتی از کد یمین آبله دست

💡 در دنیای امروز، برخورد با افراد نفس پرست که تنها به فکر منافع شخصی خود هستند، می‌تواند چالش‌های اخلاقی زیادی را برای دیگران ایجاد کند.

💡 یک رهبر واقعی هرگز نباید فردی نفس پرست باشد و باید همواره منافع جمعی و رفاه جامعه را بر خواسته‌های شخصی خود مقدم بشمارد.

💡 رفتارهای خودخواهانه و نفس پرست آن مدیر باعث شد تا اعتماد کارکنان به او از بین برود و روحیه همکاری در تیم به شدت کاهش یابد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران