لغت نامه دهخدا
مالدوست. ( ص مرکب ) دوست دارنده مال و ثروت. ( ناظم الاطباء ).مال پرست. آنکه مال بسیار دوست گیرد. ( یادداشت به خطمرحوم دهخدا ). و رجوع به مال پرست شود. || بخیل. ( ناظم الاطباء ). در تداول عامه، ممسک. بخیل.
مالدوست. ( ص مرکب ) دوست دارنده مال و ثروت. ( ناظم الاطباء ).مال پرست. آنکه مال بسیار دوست گیرد. ( یادداشت به خطمرحوم دهخدا ). و رجوع به مال پرست شود. || بخیل. ( ناظم الاطباء ). در تداول عامه، ممسک. بخیل.
۱- مال پرست. ۲- ممسک بخیل.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چو نعلم خوش حریفی و چون مال دوست روی چون بخت به نشینی و چون عقل نیک یار
💡 علم و دین در دست مشتی جاه جوی مال دوست چون بدست مست و دیوانهست دره و ذوالفقار
💡 پادشاهی به زور باشد و مرد مرد را مال دوست داند کرد