یخ بندان

یخ بندان. [ ی َ ب َ ] ( حامص مرکب، اِ مرکب ) یخ بند. فسردگی از بسیاری سرما. ( ناظم الاطباء ). موسم بسیار سرد که آبها یخ بندد. هوای سخت سرد که در آن آب بفسرد و یخ بندد: در آن یخ بندان او باآب حوض غسل کرد. یخ بندان فروردین گلها و شکوفه ها رامی سوزاند. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به یخ بند شود.

( ~. بَ ) (اِمر. ) ۱ - شدت سرمای زمستان و یخ بستن آب. ۲ - قسمتی از دوران چهارم زمین شناسی.

شدت سرمای زمستان و یخ بستن آب.

(اسم )۱- سرمای سخت که در آن آبها یخ بندد: درماه بهمن یخ بندان آغازشد.۲-( اسم ) قسمتی از دوران چهارم زمین شناسی که در اثر سرمای شدیدیخ های طبیعی قطبین قسمتهای عظیمی از کر. زمین را فرا گرفته بودند.

{freeze} [علوم جَوّ] شرایطی که درآن دمای هوا در سطح زمین به مدت کافی پایین تر از صفر درجۀ سلسیوس باقی بماند تا مشخصۀ وضع هوا شود
{frost} [علوم جَوّ] شرایطی که در آن دمای سطح زمین و اشیای روی آن به زیر نقطۀ انجماد می رسد

یخْبندان (frost)
نوعی وضعیت آب وهوایی، یخبندان هنگامی روی می دهد که دمای هوا به کمتر از صفر درجۀ سانتیگراد برسد. در این حالت، آب موجود در هوا به صورت بلورهای یخ روی سطح زمین، یا اشیای رخنمون می نشیند. از آن جا که هوای سرد از هوای گرم سنگین تر است، مشاهدۀ زمین یخزدهمتداول تر از مشاهده برفکاست. برفک مشابه شبنم، و براثر میعان ذرات آب تشکیل می شود.

شدت سرمای زمستان و یخ بستن آب.
قسمتی از دوران چهارم زمین شناسی.

💡 برای کوچک کردن مقاومت گسترده میل می‌توان از ترکیب چند میل استفاده کرد. فاصله میل‌ها بخاطر جلوگیری از اثر متقابل آن‌ها بهتر است از دو برابر طول میل کوچکتر نشود. فقط در صورتی‌که تمام طول میل‌های موازی به علت یخ بندان یا مناسب بودن قسمتی از زمین، مؤثر واقع نشود، می‌توان فواصل میل را به اندازه دو برابر طول مؤثر میل انتخاب کرد.