گردن شتر

گردن شتر. [ گ َ دَ ن ِ ش ُ ت ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عنق جمل. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). || کنایه از همیان پرزر باشد. ( برهان ):
به گردن شتر اندر شراب زر بخشی
به پای پیل گه خشم خصم فرسایی.مجیر بیلقانی.و رجوع به گردن اشتر شود.

💡 به چنگ شیر و نهیب پلنگ و شوکت پیل به گردن شتر و شاخ گاو و گوش حمار

💡 گیرم که کان زر شود آن گردن شتر او را ز زر چه سود که سودش بقای اوست

💡 عید خلقی تو و در عید گه دولت تو خصم افراخته گردن شتر قربانی