لغت نامه دهخدا
هرمان اته. [ هَِ اِ ت ِ ] ( اِخ ) خاورشناس نامی آلمانی. در 13 فوریه 1844 م. در اشترالزوند به دنیا آمد و در دانشگاههای گرایتزوالد و لیپزیک در شعبه زبانشناسی تحصیل کرد و به سال 1865 موفق به اخذ درجه ٔدکتری شد. مطالعات خود را درباره زبان و ادبیات فارسی و عربی و ترکی در مونیخ انجام داد و مدتی نیز برای دیدن نسخه های خطی در آکسفورد بود. از سال 1875 تا1915 م. یعنی مدت چهل سال استاد السنه شرقی دانشگاه ابریستووت بود و مدتی نیز با براون استاد معروف انگلیسی کار کرد. او را مقالاتی است در باب رودکی و معاصران او و فردوسی و موضوعات ادبی دیگر. نیز فهرستی از نسخه های خطی ترکی، عربی، فارسی و پشتو در کتابخانه بادلیان آکسفورد تهیه کرده است. اما مهمترین اثر او کتاب تاریخ ادبیات فارسی است که مجموعه مقاله های عالمانه و پرمغزی درباره شعر و نثر فارسی است. ( نقل به اختصار از مقدمه ترجمه کتاب تاریخ ادبیات فارسی، ترجمه عیس̍ی شهابی ).