هاکی روی چمن

[ورزش] ← هاکی میدانی

هاکی روی چمن یک ورزش گروهی است که بین دو تیم ۱۱ نفره بر روی یک زمین چمن با هدف وارد کردن یک توپ کوچک به وسیله چوب هاکی به دروازه حریف انجام می شود.
نهاد اداره گر این رشته ورزشی فدراسیون بین المللی هاکی است و مهمترین مسابقات این رشته ورزشی المپیک و جام جهانی هاکی است که هر ۴ سال یک بار برگزار می شوند. هاکی از المپیک ۱۹۲۸ آمستردام به این سو همواره در برنامهٔ بازی های المپیک قرار داشته است و پیش از آن نیز دو بار در المپیک ۱۹۲۰ آنتورپ و المپیک ۱۹۰۸ لندن برگزار شد.
هاکی پس از فوتبال بیشترین تعداد بازیکنان را در میان ورزش های گروهی خارج از سالن ( فضای آزاد ) را دارد، اما رقابت های باشگاهی هاکی تماشاگران زیادی را به خود جذب نمی کند و بازیکنان کمی به صورت کاملاً حرفه ای به این رشته ورزشی می پردازند.
در کشورهایی که فصل زمستان مانع از برگزاری مسابقات هاکی در فضای باز می شود، نوع داخل سالن هاکی نیز تمرین می شود که با تغییراتی در قوانین از جمله حضور ۶ بازیکن ( به جای ۱۱ بازیکن ) در هر تیم و در یک زمین حدوداً ۴۰ در ۲۰ متری ( به جای زمین استاندارد ۹۱ در ۵۵ متری ) و قرار دادن دیواره هایی در کنار خط برای ریباند توپ و تفاوت های جزئی دیگری برگزار می شود.
نشانه هایی از برگزاری بازی هایی شبیه به هاکی در زمان های بسیار دور تاریخی وجود دارد، از جمله نقاشی هایی در مصر از ۴ هزار سال پیش و سنگ نگاره ای در حدود ۲۵۰۰ سال پیش در یونان باستان که دو نفر را در حال انجام یک بازی به نام ( به یونانی: Κερητίζειν ) ( تلفظ: کِریتزین ) نشان می دهد. از حدود هزار سال پیش نیز قوم دائور در مغولستان داخلی، چین به نوعی بازی به نام بِیکو می پرداخته اند که شبیه به هاکی امروزین است.
پیدایش و تدوین مقررات هاکی نوین به اوایل سده ۱۹ در مدارس غیرانتفاعی انگلستان بازمی گردد. «باشگاه بلکهیث» در جنوب شرقی لندن، باشگاه های کریکت در میدلسکس که هاکی را به عنوان یک ورزش زمستانی انجام می دادند و «باشگاه تدینگتون» پیشگامان اشاعه این رشته ورزشی شمرده می شوند. در سال ۱۸۸۶ اتحادیه هاکی تأسیس شد و در ۱۸۹۵ نخستین مسابقهٔ بین المللی این رشته بین تیم های ملی ولز و ایرلند ( ۳ بر صفر به سود ایرلند ) برگزار شد.
هاکی در اواخر قرن نوزدهم وارد هند شد و نخستین باشگاه هاکی در کلکته شکل گرفت، هاکی پس از مدتی به صورت ورزش ملی این سرزمین درآمد و تیم ملی هندوستان در المپیک ۱۹۲۸ شرکت کرد و با پیروزی در تمام بازی ها و بدون دریافت هیچ گلی مدال طلای المپیک را به خانه برد، پس از آن نیز تا بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ تنها قهرمان المپیک بود، اما پس از استقلال پاکستان از هند این دو کشور به صورت رقبای اصلی این رشته ورزشی درآمدند. پاکستان در المپیک های ۱۹۶۰، ۱۹۶۸ و ۱۹۸۴ و هند در دوره های ۱۹۶۴ و ۱۹۸۰ قهرمان المپیک شدند.