نسبح

[ویکی الکتاب] معنی نُسَبِّحُ: تسبیح می گوییم-منزه وعاری از هر عیبی می دانیم (تسبیح: منزه و عاری از عیب دانستن)
ریشه کلمه:
سبح (۹۲ بار)

💡 چون فرمان آمد که شما را از مسکن زمین معزول کردیم و این ولایت را به اقطاع به آدم دادیم، همه فریاد برآوردند که: «اتجعل فیها من یفسد فیها» در این زمین قومی آوریکه فساد کنند و معصیت و خون ریزی کنند؟ «و نحن نسبح بحمدک و نقدس لک» و ما را معزول میکنی، روز و شب به خدمت مشغولیم و به بندگی و تسبیح و تقدیس؟

💡 قدسیان دست به آن آوردند دعوی «نحن نسبح » کردند