نادروده

لغت نامه دهخدا

نادروده. [ دُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) دروده نشده. دروناکرده. نادرویده.

جمله سازی با نادروده

💡 در خرمن امید من نادروده کشت نه گندمی نمود مرا بخت و نه جوی