کلمهی «یاقوت لب» یک ترکیب وصفی در فارسی است که از دو بخش «یاقوت» و «لب» تشکیل شده است. «یاقوت» به سنگ قیمتی و سرخرنگ اشاره دارد و نماد زیبایی، ارزش و درخشش است. «لب» نیز به عضو صورت انسان اشاره دارد که در بیان احساسات و زیبایی نقش دارد. ترکیب این دو واژه یعنی «یاقوت لب»، معمولاً برای توصیف لبهایی زیبا، سرخ و جذاب به کار میرود. از دید ادبی، «یاقوت لب» یک استعاره است و در شعر و نثر فارسی برای برجسته کردن زیبایی ظاهری فرد استفاده میشود. این ترکیب، هم معنای ظاهری و هم بار هنری دارد، زیرا مخاطب را به یاد لبهای سرخ و درخشان مانند یاقوت میاندازد. در متون کلاسیک فارسی، شاعرانی مانند حافظ و سعدی این نوع ترکیبها را برای توصیف معشوق یا زیباییهای طبیعت و انسان به کار میبردند. از نظر زبانشناسی، «یاقوت لب» نمونهای از صفت مرکب است که صفت «یاقوت» پیش از موصوف «لب» میآید تا ویژگی آن را مشخص کند. این ترکیب میتواند در نقش صفت قبل از اسم یا به صورت مستقل در بیان ویژگیها به کار رود. علاوه بر کاربرد ادبی، در گفتار عامیانه نیز ممکن است برای تعریف لبهای قرمز و جذاب استفاده شود.
یاقوت لب
لغت نامه دهخدا
یاقوت لب. [ ل َ ] ( ص مرکب ) با لبی به رنگ یاقوت سرخ. سرخ لب. ( ناظم الاطباء ):
جام زرین تو پر کرده ز یاقوت روان
ساقی بزم تو یاقوت لب سیم بری.امیرمعزی.مست تمام آمده ست بر در من نیمشب
آن بت خورشیدروی وان مه یاقوت لب.خاقانی.یاقوت لبان در بناگوش
هم غالیه بوی و هم قصب پوش.نظامی.|| ازاسمای محبوب است. ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
با لبی برنگ یاقوت سرخ سرخ لب
جمله سازی با یاقوت لب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 درج یاقوت لب لیلی مفرح هست، لیک کی توان بیچاره مجنون را بدان هشیار کرد
💡 می خورد و فروزان شد و از شرم برآمد یاقوت لب یار عجب نرم برآمد
💡 آن قبله خلخ بدو زلفین و بدو رخ یاقوت لب و سیم ِتن و سیب زنخدان
💡 تسکین دل خسته ما آن رخ زیباست یاقوت لب لعل توام قوت روانست
💡 تا ز یاقوت لب او نظری دادم آب ریگ این بادیه را لعل بدخشان کردم
💡 ای بت یاقوت لب وی مه نامهربان شمع شبستان دل گلبن بستان جان
