چبود

چبود. [ چ ِب ْ وَ ] ( ادات استفهام مرکب ) مخفف «چه بود» [ چ ِ ب ُ وَ ]. چه بود. چه باشد:
پس محل وحی باشد گوش جان
وحی چبود گفتن از حس نهان.مولوی.کیمیا سدیست چبود کیمیا
معجزه بخشی است چبود سیمیا.مولوی.گاو کبود تا تو ریش او شوی
خاک چبود تا حشیش او شوی.مولوی.جبر چبود بستن اشکسته را
یا بپیوستن رگ بگسسته را.مولوی.

مخفف (( چه بود ) ) ٠ چه بود ٠ چه باشد

💡 ابر چبود زانکه صد دریای خون از دل هر یک درین طوفان که هست

💡 دام چبود مسجد و محرابشان این نماز و وعظ و آب و نانشان

💡 ملک چبود جمله عالم ز آن اوست اوّلین و آخرین دیوان اوست

💡 ای وجه ذوالجال که پر کرده ای جهان در حیرتم مدام که چبود خطاب لن

💡 چبود شکن فریب دل هر که شیخ و شاب چبود شکن بلای دل هرچه مرد و زن