لغت نامه دهخدا
چاه نسیان. [ هَِ ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چاه خراب و بی آب. ( آنندراج ) ( غیاث ). چاه خموشان. ( آنندراج ). چاه فراموشان. ( آنندراج ):
از مروت نیست تا لب تشنگان را سوختن
آخر آن چاه زنخدان چاه نسیان میشود.صائب ( از آنندراج ).
چاه نسیان. [ هَِ ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چاه خراب و بی آب. ( آنندراج ) ( غیاث ). چاه خموشان. ( آنندراج ). چاه فراموشان. ( آنندراج ):
از مروت نیست تا لب تشنگان را سوختن
آخر آن چاه زنخدان چاه نسیان میشود.صائب ( از آنندراج ).
چاه خراب و بی آب ٠ چاه خموشان ٠ چاه فراموشان ٠
💡 از مروت نیست ما لب تشنگان را سوختن آخر آن چاه زنخدان چاه نسیان می شود