چاره جستن

چاره جستن. [ رَ / رِ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب ) تدبیر کردن. تفکر و تأمل در انجام کاری یا اصلاح امری نمودن:
نشستند دانش پژوهان بهم
یکی چاره جستند بر بیش و کم.فردوسی.به اندیشه پاک دل را بشست
فراوان ز هر گونه ای چاره جست.فردوسی.یکی چاره راه دیدار جوی
چه باشی تو بر باره ومن به کوی.فردوسی.او... خلاص خود را چاره میجست. ( کلیله و دمنه ). || علاج کردن.درصدد علاج برآمدن. درمان کردن. علاج و درمان خواستن:
بدین چاره جستن ترا خواستم
چو دیر آمدی تندی آراستم.فردوسی همی چاره جستند از آن اژدها
که تا چین بیابد ز سختی رها.فردوسی.بسی چاره جست و ندید اندر آن
همی بود پیچان و لرزان برآن.فردوسی.دو مار سیاه از دوکتفش برست
غمی گشت و از هر سویی چاره جست.فردوسی.|| حیله کردن. فسون کردن. بفریب و نیرنگ توسل جستن. خدعه نمودن:
یکی چاره جست اندر آن کار زشت
ز کینه بنوی درختی بکشت.فردوسی.برآنگونه با او همی چاره جست
نهانیش بد بود و رایش درست.فردوسی.تو بودی بر این پادشاهی فروغ
همی چاره جستی و گفتی دروغ.فردوسی.نه مردی بود چاره جستن بجنگ
نرفتی بسان دلاور نهنگ.فردوسی.بسی خیمها کرده بود او درست
مر این خیمهای مرا چاره جست. عنصری.زن مهربان چاره ای جست زود
که از چاره جستنش چاره نبود.شمسی ( یوسف و زلیخا ). || دوری گزیدن. جدایی خواستن:
همی خواندش شاه و او چاره جست
همی داشت آن نامه شاه سست.فردوسی.

تدبیر کردن. تکفر و تامل در انجام کاری یا اصلاح امری نمودن. یا جویند. علاج. درمان جوی. یا حیله گر. فریبنده. جویای نرنگ و فریب.

💡 بدین چاره جستن ترا خواستم چو دیر آمدی تندی آراستم

💡 برآویخت چون شیر با بارمان سوی چاره جستن ندادش زمان

💡 وزان چاره جستن دران روزگار وزان پوشش جامهٔ شهریار

💡 چو دست از هنر ماند خواهد تهی دل آن به که بر چاره جستن نهی

💡 تا شب کافردلان آبستن است چاره جو که وقت چاره جستن است

💡 نه مردی بود چاره جستن به جنگ نرفتن به رسم دلاور پلنگ