پایان پذیر

پایان‌پذیری به معنای محدود بودن و نداشتن قابلیت ادامه‌دار بودن در یک فرایند یا وضعیت خاص است. این مفهوم در زمینه‌های مختلفی نظیر زندگی، علم، هنر و حتی فلسفه به کار می‌رود و هر کدام از این زمینه‌ها به گونه‌ای به این امر می‌نگرند. به عنوان مثال، در زندگی انسانی، ما با پایان‌پذیری مواجه هستیم که در واقع به ما یادآوری می‌کند که هر چیزی در این دنیا دارای یک آغاز و یک پایان است. این محدودیت می‌تواند انسان را به تفکر و تأمل در مورد ارزش‌ها و اولویت‌های خود وادارد و او را به سمت بهبود و رشد فردی سوق دهد. در علم، پایان‌پذیری به معنای محدودیت در تحقیقات و تجربیات علمی است که ممکن است به نتیجه‌گیری‌های خاصی منجر شود؛ به طوری که هر کشف جدید می‌تواند به پایان‌پذیری فرضیات قبلی منجر شود. در هنر، آثار معمولاً دارای یک زمان مشخص برای اجرا یا مشاهده هستند که پس از آن دیگر به شکل اولیه خود قابل دسترسی نخواهند بود. این مفهوم در فلسفه نیز به بحث‌های عمیق‌تری در مورد وجود، زمان و حقیقت می‌انجامد و به ما می‌آموزد که چگونه باید با محدودیت‌های خود کنار بیاییم و از زندگی‌مان به بهترین نحو بهره‌برداری کنیم. به این ترتیب، پایان‌پذیری به عنوان یک اصل بنیادین در زندگی ما نقش بسزایی ایفا می‌کند و ما را به سمت درک عمیق‌تری از زندگی و جهان پیرامون‌مان هدایت می‌نماید.

لغت نامه دهخدا

پایان پذیر. [ پ َ ] ( نف مرکب ) خاتمه پذیر. تمام شدنی.

فرهنگ عمید

آنچه پایان داشته باشد و به پایان برسد، پایان پذیرنده، تمام شدنی.

فرهنگ فارسی

( اسم ) خاتمه پذیر تمام شدنی.

جملاتی از کلمه پایان پذیر

ملک آن می دان که پایندهست نه پایان پذیر عاریت عار است اگر خود ملکت داراستی