هفتاد و دو تن

هفتاد و دو تن. [ هََ دُ دُ ت َ ] ( اِخ ) نام عامی است که بر شهیدان واقعه کربلا اطلاق شده است. آخرین کسانی که با امام حسین علیه السلام در جنگ با سپاه یزید مقاومت کردند و کشته شدند هفتادودو تن بودند.

نام عامی است که بر شهیدان واقعه کربلا اطلاق شده است. آخرین کسانی که با امام حسین علیه السلام در جنگ با سپاه یزید مقاومت کردند و کشته شدند هفتاد و دو تن بودند.

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
معروف است که تعداد یاران و همراهان سیدالشهدا علیه السلام که روز عاشورا در رکاب آن حضرت شهید شدند، هفتاد و دو تن بود.
اما در منابع مختلف، آمار کشته شدگان و سرهای شهدا که بین قبایل مختلف تقسیم و به کوفه حمل شد، بیش از آن را نشان می دهد حتی تا نود نفر هم یاد شده است.
در اسامی آنان نیز اختلاف هایی دیده می شود اما در هر صورت، هفتاد و دو، رمز آن فدائیان راه خدا در رکاب امام حسین علیه السلام است و در زبان عارفانه شاعران، کربلا منای عشق محسوب می شود که امام، هفتاد و دو قربانی به پیشگاه خدا هدیه نمود و خود، قربانی عظیم آن قربانگاه بلا و ابتلا بود.
در تاریخ انقلاب اسلامی نیز، تعداد شهدای دفتر حزب جمهوری اسلامی که در هفتم تیر سال 1360 ش. در کربلای «سرچشمه » با انفجار بمب توسط منافقین به شهادت رسیدند، هفتاد و دو تن بود و سیدالشهدای آن گروه، شهید مظلوم آیت الله بهشتی بود.
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

💡 میر شام از خون هفتاد و دو تن در کربلا رستخیزی فتنه هفتاد محشر آفرید

💡 حشر هفتاد و دو تن می نگذرد گیرم خدای هر قدم هفتاد رستاخیز کبری آفرید

💡 کرده هفتاد و دو تن یکتنه قربان نگار همگی شیر شکار

💡 قد هفتاد و دو تن جمله چو نخل شمشاد زدم خنجر و شمشیر و سنان جلاد

💡 از هفت سپهر اگر چه افزون گریم بر کشته هفتاد و دو تن چون گریم